👈کاربرد علامت عاطفه !


این علامت «!» بیشتر به نام علامت تعجب شهرت دارد و هرجا که بیان شگفتی یا یکی از حالات عاطفی باشد، گذاشته می‌شود. برای تحقیر و استهزا، تأکید و عاطفۀ شدید هم کاربرد دارد. پس از نام‌آواها مثل آه و آخ نیز می‌آید.

▫️چقدر بزرگ است!

◾️آه ! ، دیگر کاری نمی‌توانستم بکنم.

▪️چه خوب که برگشتی!

▫️مراقب باش!

▪️عجب کار مسخره‌ای!

▫️حرکتشان باید در گینس ثبت شود!

نکتۀ مهم دربارۀ علامت عاطفه این است که همیشه تنها می‌آید مگر در پایان برخی جملات پرسشی؛ مثل جملات استفهام انکاری و همیشه بعد از علامت پرسش می‌آید نه قبل از آن.

▫️شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل

     کجــا داننـد حـال ما، سـبکباران سـاحـل‌هـا؟!

*استفهام انکاری یعنی سؤالی که از آن انتظار پاسخ نمی‌رود و می‌خواهد بگوید حقیقت چیزی‌ست دقیقاً متضاد آنچه سؤال بیان می‌کند. در این مثال مصراع دوم را می‌شود چنین معنا کرد: سبکباران ساحل‌ها هرگز حال ما را درک نمی‌کنند.

🔸علامت عاطفه از آن علامت‌های پرکاربرد است؛ اما گاهی دیده می‌شود که افراد برای جبران ضعف جملاتشان در انتقال حالت، از آن استفاده می‌کنند. بهتر است عصبانیت، تعجب، ناراحتی، خوشحالی و دیگر حالات عاطفی ابتدا با کلام نویسنده منتقل شوند و علامت عاطفه فقط در جاهایی که این حالات بسیار شدید است، طوری که از خود کلام، حالت آن برداشت می‌شود، به‌کار رود.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *